Nowoczesny salon może mieć kilka rodzajów światła, ale to nie oznacza, że sufit powinien przypominać lotnisko. Jednym z najczęstszych błędów jest równomierne rozmieszczanie wielu punktów LED bez zastanowienia się, co właściwie mają oświetlać.
Światło warto traktować podobnie jak meble. Najpierw określamy strefy, a dopiero później wybieramy lampy. W salonie zwykle potrzebujemy światła ogólnego, światła do konkretnych czynności oraz delikatnego oświetlenia dekoracyjnego. Szyna z reflektorami może podkreślać ścianę z obrazami albo strefę wypoczynkową. Reflektory o węższym kącie świecenia lepiej sprawdzają się przy akcentowaniu pojedynczych elementów, a szerszy strumień może pomóc łagodniej wypełnić przestrzeń światłem.
Dobrym rozwiązaniem jest również światło odbite. Zamiast kierować wszystkie źródła bezpośrednio w dół, można wykorzystać profile cieniowe lub ukryte taśmy LED, które delikatnie rozświetlą sufit albo ścianę. Efekt „pasa startowego” pojawia się zwykle wtedy, gdy każda oprawa świeci identycznie i wszystkie są rozmieszczone według geometrycznego schematu. Salon zaczyna wtedy być oświetlony, ale niekoniecznie wygląda dobrze.
Projektanci coraz częściej odchodzą od siatek jednakowych spotów na rzecz oświetlenia warstwowego. Punktowe światło może podkreślić obraz, szyna wyznaczyć strefę, a ukryta taśma stworzyć wieczorny klimat. Najważniejsze pytanie nie brzmi więc: ile lamp potrzebuje salon? Lepiej zapytać: co chcemy zobaczyć po zmroku?
